تبلیغات
اروم نیوز، تحلیل بلاگ، اورمیه سسی ، آذربایجان سسی ، اورمو سسی ، - سایه سیاست بر سر شهریار سخن ایران
آیا تعطیلی پنجشنبه هارا حق مردم و به مصلحت استان آذربایجان غربی میدانید ؟



تعداد نویسندگان اروم نیوز : 6 نفر
كل مطالب ارسال شده: عدد
هسته ی مرکزی مدیریت اروم نیوز: 2 نفر
آخرین بروز رسانی :
دامنه اروم نیوز: www.urumnews.ir
دامنه جدید اروم نیوز : www.urumia.orq.ir
قدرت گرفته از : اپراتورهای شخصی کارگروه اروم نیوز !

خبرگزاری آذردیلی نیوز آذربایجان غربی

سایه سیاست بر سر شهریار سخن ایران


كنگره سیاسی – تبلیغاتی یا كنگره گرامیداشت استاد شهریار



اروم نیوز ((‌‌ اورمیه سسی )) : بدون شك برای هر شخصیت فرهنگی ، ادبی ، هنری و رسانه ای بسیار جای تعجب بود كه چرا در دهه دوم اردیبهشت ماه امسال كه هیچگونه سنخیتی با مناسبتهای ویژه زندگی استاد شهریار اعم از ولادت و رحلت ایشان نداشت ولی مصادف با نام نویسی كاندیداهای ریاست جمهوری دوره یازدهم بود  ، كنگره ی استاد شهریار آنهم در قالب بین المللی و با هزینه شهرداری تهران ، دفتر فرهنگی یونسكو در تهران ، بنیاد شهریار شناسی و ... برگزار گردید یا ....

 سؤال دوم اینكه چرا وزارتخانه های فرهنگ و ارشاد اسلامی ، امور خارجه، كشور و سایر نهادهای دولتی  صدا و سیما و ارگانهای دیگر حاكمیتی هیچگونه نقشی در برپایی این كنگره به اصطلاح بین المللی نداشتند كه هیچ بلكه شركت نیز نداشتند ؟ عدم اعلام رسمی و سراسری كنگرة بین المللی استاد شهریار بر چه مبنایی استوار بود و چرا اطلاع رسانی رسمی از طریق كانالهای صدا و سیما، مطبوعات ، جراید و حتی شهرداریهای سراسر كشور و با حداقل شهرداریهای تبریز ، زنجان ، اردبیل ، اورمیه ، همدان و ... صورت نگرفته و عمدتاً از طریق ایمیل و شبكه های مجازی صورت گرفته بود ؟ چرا در خصوص برگزاری چنین كنگرة مهمی هیچگونه اطلاع رسانی از طریق چاپ بنرو نصب آن در سطح شهر تهران و حداقل در مسیرهای منتهی به هتل باباطاهرعریان واقع در میدان فردوسی و همچنین مسیرهای منتهی به برج میلاد صورت نگرفته بود؟ چرا بسیاری از شخصیتهای ادبی ، فرهنگی ، هنری ، شعرا و ادیبان و شهریار شناسانی كه در جای جای ایران و بویژه آذربایجان غربی ، شرقی ، اردبیل ، زنجان ، و حتی تهران حضور دارند به این كنگره دعوت نشده بودند؟ چرا علیرغم اینكه عنوان این كنگره ، بین المللی بود و اصولاً می بایستی از دانشمندان ، ادیبان ، شاعران و دوستداران استاد شهریار در كشورهای جمهوری آذربایجان تركمنستان ، قزاقستان  ، كشورهای اروپایی ، عراق ، تركیه و ... نیز دعوت به عمل می آمد، حتی یك نفر نیز از كشورهای همسایه كه اشتراكات فراوان فرهنگی ، زبانی و دینی با كشورمان دارد دعوت نشده بود ؟ چرا در كنگره ای كه بنام استاد شهریار برگزار شد مقالات و سخنرانیهایی متناسب با مقام ادبی ، عرفانی ، فرهنگی ، بین المللی ، ملی و فرا ملی ارائه نگردید و چرا حتی یك مقاله یا سخنرانی به زبان تركی ارائه نگردید و اگر هم بود آنهم به اصرار خود دكترسرتیپی از سخنوران بنام اردبیل صورت پذیرفت ؟

چرا در برگزاری چنین كنگرة به اصطلاح بین المللی تنها از یك گروه موسیقی ساری تئل - كه البته آقای افشارپور مدیر این گروه از عوامل اصلی برگزاری كنگره بود و زحمات زیادی کشیده بودند دعوت شده بود و از اركستر سمفونیك تهران یا دیگر گروههای فعال موسیقی آذربایجانی دعوت نشده بود تا در کنار گروه ساری تئل با هنرنمایی خویش به كنگره شكوه و عظمت خاص بدهند ؟

چرا افتتاحیه و اختتامیه این كنگره بدون حضور شبكه های سراسری و مطبوعات و جراید سراسری برگزار شد و اگر بین المللی بود چرا هیچكدام از شبكه های تلویزیونی كشورهای همسایه در آن حضور نداشتند ؟ چرا به غیر از بیگی نمایندة مردم شریف میاندوآب در مجلس و پیرمؤذن نماینده سابق مردم شریف اردبیل هیچیك از نمایندگان مردم استانهای تهران ، آذربایجان غربی ، شرقی ، اردبیل ، زنجان ، همدان و حتی استانداران و مدیران كل فرهنگ و ارشاد اسلامی حضور نداشتند یا دعوت نشده بودند؟ اگر این كنگره به نام شهریار شعر و سخن ایران برگزار می شد چرا اجازة قرائت شعر به شاعران برجسته كشوری و بخصوص شاعران حاضر در كنگره كه البته اغلب بصورت غیر رسمی دعوت شده بودند از جمله آقای هوشنگ جعفری داده نشد ؟ آیا به صرف اینكه برخی از نمایندگان فرهنگی كشورهایی مثل پاكستان و هندوستان كه به تناسب شغل خویش در كشورمان ( نماینده فرهنگی یونسكو در ایران) بوده و پس از اطلاع از برگزاری كنگره مقاله ای را ارائه داده بودند ، می توان عنوان بین المللی به این كنگره داد ؟ چرا باید اجازه داد اینگونه برخورد با شخصیت شاعر وارسته ای چون شهریار صورت پذیرد ؟ در پاسخ به این چراها و چراهای دیگری كه سبب برگزاری چنین كنگره پرچالشی گردید تنها میتواند یك جواب داشت و آن سیاسی كردن شخصیت بسیار بزرگ استاد شهریار و استفاده ابزاری و تبلیغاتی از چنین میراث گرانبهای تاریخی ، فرهنگی و ادبی ایران و آذربایجان می باشد و بس . اصولاً معلوم نیست چرا باید فردی برای انتصاب كرسیهای سیاسی – اجتماعی ، قانونگذاری و ... از وجهه بین المللی شخصیتهای بی نظیری چون استاد شهریار مایه بگذارد و برای خویش توشة سیاسی برگیرد ؟ هرچند به نظر این بیمقدار اسم و رسم ، آثار و اشعار و شخصیت مادی و معنوی شهریار كه سهل است حتی آن كلاه مشكی استاد شهریار نیز حیف است كه مورد معاملة افراد و اشخاص و گروهها و بازهای سیاسی قرار گرفته و ملعبه دستان سیاسی گردد . هر چند شاید شهردار تهران از برگزاری چنین كنگره ای بی اطلاع بوده و در جریان امر واقع نشده بود اما در طول برگزاری كنگرة مزبور مواردی پیش آمد كه موجب چنین برداشتی از سوی اغلب مدعوین گردید . ازجمله یكی از سخنرانان جلسه فردی بنام دكتر فردی بود كه بنا به اظهار خویش از شاگردان استاد بوده !  طوری ابراز عقیده و نظر نمود كه گویی محفل ، محفل تبلیغاتی برای شخصی مثل قالیباف است كه برای بدست گرفتن كرسی ریاست جمهوری آستین بالا زده و ظاهراً بنا به پیش بینی آقای فردی برنده نهایی انتخابات یازدهم ریاست جمهوری شخص ایشان خواهد بود . آنجا كه پس از انتقاد به جا از عدم حضور دولت به عنوان متولی اصل برگزاری چنین كنگره ایی كه نامش در تقویم سراسری كشور رسماً آمده است و روزی تحت عنوان، روز ادب و هنر به مناسبت سالگشت درگذشت شهریار شیرین سخن تصویب و درج گردیده است، شهردار تهران و تشكلهای غیر دولتی و برخی نهادهای دیگر چرا به عنوان برگزار كننده این كنگره اقدام نموده اند ، اظهار امیدواری كه اگر دولت آینده توسط شهردار فعلی تهران تشكیل شود ، این مشكل نیز برطرف گردد!

همین جمله تأكیدی كافی بود تا ابزاری بودن چنین كنگره ای به اثبات برسد و البته جای تأسف و تأثر كه تا كجا رسیده ایم كه از خزانة فرهنگی و ادبی و علمی كشور نیز در این بازار مكاره خرج می نماییم . وقتی همین موضوع را از مهندس فتح الهی كه شهردار منطقه 19 تهران و آذربایجانی بود و از بانیان اصلی كنگره و از سخنرانان آغازین كنگره بود و در پارك بهجت آباد پس از رونمایی از تندیس استاد شهریار در محوطة این پارك پرسیدم ، گفت : این شما هستید كه چنین نظر بدبینانه ای به كنگره دارید و با ناراحتی اظهار نمود چرا در بین 18 سخنرانی فقط سخنان آقای دكتر فردی را ملاك قرار می دهید؟ آقای فردی موافقان و مخالفان بسیاری دارد كه شما هم لابد از مخالفان ایشان هستید ، پاسخ دادم اولا" هیچیك از سخنرانیهای افراد مدعو جنبة سیاسی و تبلیغاتی نداشت چرا كه همگی حول و هوش شهریار و اندیشه ها و آثار ایشان بود اما بخشی از مطالب آقای فردی كاملاً جنبة سیاسی داشت  و این را نه من بلكه اكثریت قریب به اتفاق دوستان متوجه شدند و ثانیا من نه موافق و نه مخالف ایشان هستم و اصولا برای اولین بار بود كه با ایشان آشنا شدم ؛ شهردار منطقه 19 با ناراحتی اظهار داشت به عنوان یك برادر دینی از شما می خواهم كه در فكر و نظر خود تجدید نظر كنید و فكر شما اشتباه است . به ایشان یادآور شدم آقای مهندس فتح الهی 18 اردیبهشت نه روز ولادت استاد هست نه روز رحلت ایشان و در تقویم رسمی هم 27 شهریور ماه روز پاسداشت مقام شهریار می باشد، اما وقتی این كنگره مصادف با هفتة ثبت نام كاندیداهای ریاست جمهوری و حدود یك ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری برگزار می گردد و خود شهردار تهران نیز از جملة كاندیداها بوده و برج میلاد نیز تحت زعامت و مدیریت ایشان می باشد ، آیا به نظرتان كافی نیست كه چنین برداشتی از این كنگره صحت داشته باشد ؟ ایشان ضمن درخواست معرفی خودم كه گفتم سپهری هستم و روزنامه نگار اظهار داشت شماها اینگونه اید وقتی كاری می كنیم انتقاد می كنید و اگر نكنیم باز انتقاد می كنید این برداشت شما اصلاً صحیح نیست . گفتم خیلی خوب . به چه سبب 18 اردیبهشت را برای برگزاری چنین كنگره ای انتخاب نموده اید و چرا در وقت خودش (27 شهریور ماه) برگزار نمی كنید ؟ پاسخ داد : این كنگره مقدمه ای بود برای كنگره اصلی كه در 27 شهریور ماه برگزار خواهد شد !؟ از این جواب ایشان متعجب شدم و گفتم آقای مهندس البته برای برگزاری این كنگره زحمات زیادی كشیده اید كه قابل تقدیر است اما خدا كند آنگونه كه می فرمایید باشد ولی اینجانب به عنوان یك روزنامه نگار لازم دیدم كه چنین انتقادی را از شما و سایرین داشته باشم حال قبول كنید یا نكنید .

وقتی در كنگره ای همانطور كه قبلا" نیز اشاره شد رونمایی از تندیس زیبای استاد شهریار صورت می گیرد كه از كارها و ابتكارات جالب استاد ناصر جباری از هنرمندان میاندوآبی و بنام آذربایجان غربی و ساكن تهران بود و بنا به گفته ایشان در سال 1376 آن را ساخته و در مالكیت ایشان قرار داشته و در چنین كنگره هایی بطور مكرر رونمایی و مورد نمایش قرار می گیرد ،  به ارائه دهندگان مقالات تندیس استاد شهریار اعطا میشود ، روز پنجشنبه 19 اردیبهشت ماه مصادف با سومین روز از برگزاری كنگره ، مراسم پرده برداری از تندیس استاد شهریار در پارك بهجت آباد كه محل گشت و گذار سابق استاد شهریار بوده است و به میمنت نام خانوادگی ایشان ، بهجت آباد نامگذاری گردیده است ، در حضور شعرا و ادبا و مدعوین كنگره رونمایی می شود ، دیگر چگونه می توان باور كرد كه این كنگره مقدمه ای باشد برای كنگره بزرگ و رسمی استاد شهریار در شهریور ماه ؟ البته همچنانكه به شهردار منطقه 19 تهران نیز یادآوری نمودم برگزاری چنین كنگره هایی برای بزرگداشت یاد و خاطر بزرگان ادب و هنر و فرهنگ ایران از جمله استاد شهریار بسیار با ارزش و قابل ستایش می باشد اما نه بدین شكل كه حتی از نبود فیزیكی یك شخصیت اصیل فرهنگی و ادبی داخلی و بین المللی استفاده سیاسی صورت بگیرد.

از نكات دیگر كنگره كه البته جالب و قابل توجه بود سخنان حجت الاسلام والمسلمین مرعشی نجفی در ارتباط با موضوع سراییدن شعر « علی ای همای رحمت » استاد شهریار به نقل از آیت الله العظمی مرعشی نجفی ، عالم شیعی بود كه پس از نقل آن خواب از زبان ایشان ، آقای فردی از سخنرانان كنگره وقتی پشت تریبون قرار گرفت اظهار نمود كه روایتهای مختلفی در خصوص این رؤیا و موارد دیگری از زوایای زندگی استاد شهریار وجود دارد كه به زعم ایشان ضد و نقیض بودند و قابل تفحص و بررسی می باشد !

در همین كنگره از زبان یكی از اعضای هیئت رئیسه داوران نوبت بعد از ظهر كنگره اعلام شد كه برخلاف گفته ها و نوشته های موجود ، استاد شهریار تحصیل در رشته پزشكی را بطور كامل به پایان برد ، دانشنامة پزشكی را دریافت نمود و حتی مدتی نیز طبابت كرد ، بعد به استخدام ادارات دیگر درآمد .

بدین ترتیب وقتی در چنین كنگره ای مسائل ضد و نقیضی در خصوص ابعاد زندگی استاد شهریار پیش می آید ، دور از ذهن نخواهد بود كه نتیجه گیری شود ، نحوة مدیریت و اداره آن از آن پختگی لازم برخوردار نبوده و بطور ظاهری اقدام به برگزاری چنین كنگره ای بشود و از دیگر سو ماهیگیران سیاسی هم ماهی خویش را صید نمایند و دیگر هیچ .

خوب است به این نكته هم اشاره شود ، وقتی از تندیس استاد شهریار در پارك بهجت آباد تهران پرده برداری شد یكی از مدعوین به طنز از شهردار منطقه 19 خواست كه در اطراف این تندیس ، دوربینهای مدار بسته ای نصب نمایند تا به سرنوشت تندیس هایی كه سه سال پیش علیرغم تنومندی و سنگینی جلوی چشم مردم دزدیده شدند و هنوز هم هیچ خبری از آنها نیست ، دچار نشود كه ایشان اظهار نمودند انشاء ا... چنین موردی پیش نخواهد آمد، دوباره آن شخص اظهار نمود راستی آقای شهردار بالاخره معلوم نشد آن مجسمه ها كه اغلب از بزرگان آذربایجان بودند چگونه دزدیده شدند ، كجا برده شدند، چرا دزدان دستگیر نشدند و هیچگونه خبری از عاقبت آنها منتشر نشد ، ایشان گفت : می پرسم و سعی می كنیم اطلاع رسانی كنیم !

به هر حال هر چند این كنگره با هزینة شهرداری تهران و برخی نهادهای دیگر برگزار گردید و از بنیاد شهریارشناسی نیز انتظار نداشتند كه بتوانند جمعیت نسبتاً خوبی را علیرغم محدودیتهای اطلاع رسانی و تبلیغاتی به سمت سالن همایش برج میلاد بكشانند اما در مقام مقایسه و نیز عزتی كه شخصیت شهیری مثل استاد شهریار در بین مردم ایران و دیگر كشورهای جهان دارد، این جمعیت ، قطره ای بود از اقیانوسی از دوستدارن استاد شهریار كه با قبول زحمت خود را به این كنگره رسانده بودند تا در هر جا و مكان و زمانی یاد یاری مثل شهریار را گرامی دارند . حضور آقای هادی فرزند آرام و ساكت استاد شهریار كه غیر از حضور فیزیكی در برنامه ها و عكسبرداری مدعوین در كنار ایشان به عنوان یادگار شهریار و نیز مشاركت در رونمایی تندیس ها و اعطای لوحهای تقدیر نقش دیگری نداشت ولی برای حاضرین فرصت مغتنمی بود تا بوی شهریار را از فرزند ایشان بشنوند .

اما با همة انتقادهایی كه به این كنگره وارد است ، بزرگترین حسن و مهمترین دستاوردی كه این كنگره داشت ، گرد آمدن شاعران ، ادیبان ، دوستدارن و ارادتمندان استاد شهریار از گوشه و كنار كشور گرد كنگره خورشید ماندگار ادب ایران بود تا دیداری و آشنایی و یا تجدید دیداری با همدیگر داشته باشند ، دردها و رنجهای مشترك خویش را به زبان شعر و موسیقی و سخنرانی در محل برگزاری كنگره و همچنین گرد آمدن غیر رسمی شاعران در سوئیتهای هتل كه به شب شعر محفلی تعبیر می شود، بیان نمایند . برای این بیمقدار هم فرصت بسیار مغتنمی بود تا با بخشی از ستارگان حاضر شاعر و ادب آذربایجان و ایران ، اساتیدی چون ، استاد شاهی ، هوشنگ جعفری ، كریمی مراغه ای ، ناظر شرفخانه ای جلیل تجلیل و ... از نزدیك آشنا شده و از محضر ادب و هنر و معرفت ایشان فیض ببرم . امید است روز 27 شهریورماه سال جاری كه مصادف با روز درگذشت شاعر ملی ایران سید محمد حسین بهجت تبریزی استاد شهریار می باشد و تحت عنوان روز شعر و ادب فارسی نامگذاری گردیده مراسمی به لیاقت آن شهیر بین المللی و بزرگمرد شعر و ادب ایران برگزار گردد. در خاتمه به عنوان یك فعال فرهنگی و مطبوعاتی پیشنهاد می نمایم به میمنت ظهور چنین شخصیت بی نظیر ادبی در كشورمان كه اشعار ایشان مرزهای جغرافیایی كشور را در نوردیده و به گوش جهانیان رسیده و به بیش از چهل زبان زنده دنیا ترجمه گردیده است ، هر ساله در سالگرد ولادت یا رحلت ایشان ضمن برگزاری مراسم پاسداشت مقام این شاعر بزرگ كشور ، جایزه ادبی استاد شهریار ابداع و به خالقان آثار برتر در زمینه شعر و ادبیات اعطا گردد.

اسفندیار سپهری نیا 



:: مرتبط با: تحلیل ها ,



:: برچسب‌ها: کنگره استاد شهریار , شهریار , استاد شهریار , بازی سیاست با شاعر آذربایجان , سیاسیون مدافع شهریار در تهران , قالیباف و آذربایجان ,
ن : شورای نویسندگان
ت : جمعه 27 اردیبهشت 1392