تبلیغات
اروم نیوز، تحلیل بلاگ، اورمیه سسی ، آذربایجان سسی ، اورمو سسی ، - جولان آرتمیای چینی در مهد آرتمیا اورمیا
آیا تعطیلی پنجشنبه هارا حق مردم و به مصلحت استان آذربایجان غربی میدانید ؟



تعداد نویسندگان اروم نیوز : 6 نفر
كل مطالب ارسال شده: عدد
هسته ی مرکزی مدیریت اروم نیوز: 2 نفر
آخرین بروز رسانی :
دامنه اروم نیوز: www.urumnews.ir
دامنه جدید اروم نیوز : www.urumia.orq.ir
قدرت گرفته از : اپراتورهای شخصی کارگروه اروم نیوز !

خبرگزاری آذردیلی نیوز آذربایجان غربی


جولان آرتمیای چینی در مهد آرتمیا اورمیانا
 
 
اروم نیوز (( اورمیه سسی )) : بالا رفتن میزان نمک دریاچه اورمیه که به تبع خشکی آن رخ داده است ، حیات آرتمیا به خطر افتاده و این موجود کوچک استراتژیک را به کما برده است ...


سالهای دوری نیست آن زمان که روی آب دریاچه نیلگون اورمیه، موجودات ریزی شبیه بچه قورباغه شنا می کردند. سالهای دوری نیست زمانی که موج آنها را به ساحل می آورد و موجی دیگر آنها را سوار خود کرده و به آب می برد. همان آرتمیا را می گوییم که توانسته بود در مبارزه با نمک دریاچه اورمیه پیروز میدان شود و به حیات خود ادامه دهد. در یک تعریف ساده، آرتمیا سخت پوستی است که توانسته خود را شوری بالا وفق داده و در آن زندگی کند، در حالی که سایر جانداران این توانایی را ندارند. امروزه اهمیت آرتمیا در صنعت آبزی پروری جهان شناخته شده و ارزش غذایی بالایی از نظر پروتئین و اسیدهای چرب غیراشباع ضروری دارد و می تواند در بازماندگی مرحله لاروی در میگو، ماهیان خاویاری و سایر ماهیان دریایی و آبهای شرین نقش بسزایی ایفا کند.

اما متاسفانه با بالا رفتن میزان نمک دریاچه اورمیه که به تبع خشکی آن رخ داد، حیات این موجود کوچک استراتژیک به خطر افتاد و وی را به کما برد، در نتیجه ایران که خود به واسطه گونه منحصربفرد آرتمیا اورمیانا در جهان شناخته شده، اقدام به واردات آرتمیای گاه فاقد کیفیت کرد.

آرتمیا اورمیانا یک گونه منحصر به فرد بومی است که تنها در دریاچه اورمیه وجود دارد. بیشترین متوسط رشد و بقا برای آرتمیا، آبهای دارای شوری بین 50 تا 150 گرم در لیتر است، اگر شوری آب از 50 گرم در لیتر کمتر شود، جاندران دیگر می تواند در آن آب زندگی کنند و در این محدوده شوری، آرتمیا به غذای موجودات دیگر تبدیل شده و محدوده خطر برای آرتمیا به شمار می رود.

همچنین با شوری بالای 150 گرم در لیتر زندگی آرتمیا به خطر افتاده و وقتی به بالای 200 گرم در لیتر رسید، فاز خطر آغاز می شود. دلیل این امر، نیاز موجودات زنده به غذاست و در این میزان شوری، جلبک هایی که غذای آرتمیا هستند توان حیات ندارند و در نتیجه چرخه غذایی آرتمیا و نهایتاً تزاید و بقای نسل وی مختل می شود.

برای بقای آرتمیا باید تلاش و جلوی انقراضش گرفته شود. آرتمیا در حال حاضر به خواب نهفته فرو رفته که دلیل آن شوری بالای آب است. در سال 76 شوری آب بین 80 تا 130 گرم در لیتر بود اما به تدریج با کم شدن ورودی آب دریاچه اورمیه و نزولات آسمانی و تبخیر بالا در فصول گرم سال، سطح آب پایین آمد؛ ولی میزان املاح تغییری نکرده و در نتیجه به تدریج شوری بالا رفت تا امروز به 410 گرم در لیتر یعنی به حالت فوق اشباع رسید. امروز در سطح آب ساحل دریاچه، اعماق کم و حتی روی پای پلیکان ها بلورهای نمک نقش بسته است.

وقتی شوری به بالای 150 گرم در لیتر می رسد، غذایی برای ادامه حیات آرتمیا باقی نمانده و حیاتش دچار خطر می شود. مدت زندگی آرتمیا در حالت عادی 15 روز تا سه ماه است، اما امروز حتی یک عدد آرتمیای زنده هم در دریاچه وجود ندارد. تنها چیزی که در دریاچه داریم ذخایری از تخم مقاوم آرتمیاست که از سالهای قبل در کناره، کف و بین صخره ها قرار گرفته و اگر روزی آب دریاچه شیرین شد و به آب مناسب برای درآمدن جنین آن از تخم مقاوم آن رسیدیم، شاهد حیات مجدد آرتمیا در دریاچه باشیم. این موهبت الهی است که جنین آرتمیا پوسته ای به دور خود بتند و نسبت به شوری بالا، گرما و سرما مقاوم باشد. روزانه چندین گونه ژنتیکی از بین می روند، نباید بگذاریم این گونه نادر نابود شود.


در مرحله بعد از لاروی، لاروها باید از زئوپلانگتون های ریزی که اندازه دهانشان باشد و برای بالا رفتن ایمنی و ادامه حیات آنها لازم است، تغذیه کنند که برای این مهم، تقریباً هیچ جایگزینی برای آرتمیا پیدا نشده  و حکم شیر مادر را برای لاروهای میگو دارد. دانشمندان صنعت آبزی پروری به این علم رسیده اند که اسیدهای چرب غیراشباع همانقدر که برای انسان مهم و ضروری است،برای لاروهای میگو نیز مفید است و برای جلوگیری از تلفات لاروهای میگو از آرتمیا و لارو آن استفاده می شود. با توجه به وابستگی اساسی صنعت میگو به این محصول، احیای این سخت پوست از ضروریات به نظر می رسد.

مسلماً نباید منتظر باشیم که اگر روزی آب دریاچه شیرین تر شود، این سیست ها به حیات خود برگردند. پژوهش هایی لازم است که طی آن یک بانک ژن غنی ایجاد شود. متاسفانه بروز مشکلات مالی در تخصیص بودجه های پژوهشی استان گریبانگیر ما هم شده که علیرغم تخصیص بودجه توسط استاندار آذربایجان غربی، محقق نشد و امروز نیازمند بانک ژن در این زمینه هستیم.

سالانه 330 تن سیست آرتمیا از خارج از کشور وارد کشور میشود که هر کیلو بین 80 تا 300 دلار قیمت دارد. ممکن است آرتمیای ناسالم و فاقد کیفیت، میگو را دچار بیماری لکه سفید کند و ضررهای میلیاردی به این صنعت وارد کند. فقط کافی است آرتمیا آلوده باشد که در نهایت کل صنعت آبزی پروری با مشکل مواجه خواهد شد. در حالی که ما آرتمیا اورمیانای با کیفیت و درجه یک را در جهان داریم، آرتمیا را از امریکا و چین وارد می کنیم.

از هر کیلو سیست آرتمیا می توان یک تن آرتمیا برداشت کرد که این سیست ها در دریاچه وجود دارند. با ساخت حوضچه های پرورش آرتمیا در زمین های بایر نیازی به واردات نخواهیم داشت و از انقراض آرتمیا اورمیانا نیز جلوگیری خواهد شد.

اگر بتوانیم در این صنعت خودکفا شویم، هم تولید اقتصادی و سرمایه گذاری بخش خصوصی را خواهیم داشت و هم ایجاد اشتغال کرده و از خروج ارز جلوگیری می کنیم. همچنین ضمن استفاده از اراضی و شوره زارهای بایر حاشیه دریاچه ارومیه و ذخیره گاه ژنتیکی در کنار آن، تولید مرغوب داخلی خواهیم داشت. 



:: مرتبط با: تحلیل ها ,



:: برچسب‌ها: دریاچه اورمیه , آرتمیا در نیلگون آذربایجان , نسل آرتمیا در اورمیه خشکید , آرتمیاهای دریاچه اورمیه , صنعت آرتمیا پروری , اورمو گولو , آذربایجان خشکید ,
ن : شورای نویسندگان
ت : یکشنبه 26 خرداد 1392